Het tentenkamp waar we die avond in verbleven, lag midden in het Hluluwe-Imfolozipark.
Er waren geen omheiningen of hekken.Eerst reden we wat rond in het natuurpark en zagen
al vlug neushoorns, niala’s, wrattenzwijnen, impala’s en een donkere soort giraffen.
’s Avonds reden we terug naar het tentenkamp. We beschikten over twee platformen op palen
met een afzonderlijke, halfopen keukentent, een terras met een tafel en stoelen en een
slaaptent met twee bedden en een badkamer. Het waren wel degelijk tenten, maar dan wel
met alle luxe. Als diner deden we nog maar eens barbecue. We kieperden onze restjes in de
vuilnisbak en ritsten onze tent toe.
De volgende dag sliepen we uit tot 9 uur. Daarna gingen we Hluhluwe verkennen. We zagen veel zebra’s, enkele
olifanten, waterbokken, impala’s en kudu’s. Verderop lag een krokodil daarbij zwommen ook veel visjes en
schildpadden. We zijn dan verder gereden tot Hiltop camp en Memorial Gate. Ik zag bruine wrattenzwijnen en bij
nader inzien was dit geen nieuwe soort, maar wel enkele exemplaren die juist een modderbad hadden genomen!
We zagen ook enkel borden waarop “clearing in progress” stond. Daar waren ook branden. Arbeiders trokken
daar niet-oorspronkelijke plantensoorten uit. Op andere plaatsen werden ze doodgesproeid.
Stukjes van de savanne worden gecontroleerd in brand gestoken om het oorspronkelijke plantenbestand te
behouden en plaats te maken voor vers groen. Wanneer men dit niet zou doen, zouden de oude grassen blijven
staan en laten ze geen plaats voor nieuwe. Als de bush spontaan ontbrandt, is er geen stoppen aan, daarom
doen ze het liever gecontroleerd. In Sint-Lucia sprak ik met een visser die me vertelde dat er in Dulpoort bij
Hazyview 2 jonge mensen waren gestorven in een grote savannebrand. De eigenaar van een visvijver raadde
iedereen aan om in het water te gaan staan, maar het jonge koppel besloot toch door te rijden.
Ze reden zich vast in de brand en stierven.
De mensen aan de receptie hadden ons gewaarschuwd voor kleine probleempjes met
hyena’s en apen en ze hadden ons aangeraden de ijskast, kast en vuilnisbak toe te maken met
de bijpassende sloten.Dat van die vuilbak hadden wij natuurlijk niet zo nauw genomen, met als
gevolg dat ik die nacht lag te schudden en te beven door de hyena’s die zich luidruchtig
tegoed deden aan onze barbecueoverschotten. Die beesten kropen zelfs onder onze tent
door en lachten en riepen griezelig naar elkaar. Christophe deed er dan nog een schepje
bovenop door een impressie van een inbrekende hyena te geven. Uiteindelijk kreeg ik
Christophe zover dat hij buiten de “boze beesten” ging wegjagen met een zaklamp.
Ze vluchtten snel de struiken in en je zag enkel nog een paar rode oogjes tussen de takken.
’s Anderendaags heb ik gevraagd of er geen hekken waren rond de slaapplaats,
maar dat bleek juist de charme te zijn van het kamp: logeren tussen de leeuwen, hyena’s en
luipaarden. Nu, buiten hyena’s en apen bezochten er normaal gezien geen andere
dieren het kamp.
