Zondag 28 februari 2010 Van Addis Ababa naar Debre Libanos Fotos
Eindelijk zijn we aangekomen in Addis Ababa. De vlucht was niet zo comfortabel omdat de zetels enorm hard waren en er weinig ruimte was om te slapen. Het eten was goed, maar je zag duidelijk dat het vliegtuig in hetzelfde bouwjaar dan ik gemaakt is (voor vliegtuigen vind ik dat wel al oud!). Eerst moeten we geld wisselen, een visum kopen en door de paspoortcontrole gaan. Daarna worden de hulpgoederen uit de dozen gehaald voor controle, want ze vertrouwen dat zaakje hier toch precies niet. Onze persoonlijke koffers laten ze ongemoeid.
Gerard, een echte Hollander op gele houten klompen, ontvangt ons ,samen met Demis, onze gids. We rijden naar zijn kantoor en laten de spullen voor de school en het meisjesproject bij hem achter. Het kampeermateriaal wordt in de Landrover geladen en Gerard geeft ons een GSM en een 3G-gsm-kaart mee om te surfen onderweg. We nemen nog enkele potloden en schriftjes mee voor onderweg en vertrekken.
We rijden door Addis, een stad die mij op het eerste zicht een mengeling lijkt van steden in Mexico en Turkije. Enorme houten stellingen omringen nieuwe bouwwerken, bedelaars kruipen het kruispunt over. Overal zie je mensen met witte omslagdoeken die terugkeren van het zondagse kerkbezoek. Langs de weg verkopen marktkramers hun waren en jongens voetballen op de stoffige pleinen. Je ziet moderne vrouwen in jeans, maar ook bourkas, mannen in kostuum of met een lange rok en muts. Overal lopen honden en hier en daar loopt een geit, een ezel of een koe de weg over.
We rijden Addis uit en zien onderweg veel ezels die uit de bergen naar Addis worden gedreven, hun ruggen beladen met grote bossen geurende eucalyptus die worden verkocht op de markt als brandhout. Eucalyptus is hier geïmporteerd uit Australië en gedijt hier zo goed dat ze er niet meer van af geraken. Het wordt gebruikt als brandhout en als constructiemateriaal.
